Bien Blogt

Toen ik de diagnose borstkanker kreeg, zat ik midden in een arbeidsconflict. Ik werkte 23 jaar voor deze organisatie en met de wissel van leidinggevende, ging het mis. Ik stond met lege handen. Geen werkplek meer. Pats, boem! Dat dit zo kan gaan, heeft mij zo geraakt dat ik dacht, dat moet anders kunnen. Er moet een manier zijn dat ik me niet meer zo kan laten raken.

Twee dagen voor de diagnose, volgde ik een workshop over conflicthantering. Een andere benadering.  Dit sprak mij zo aan, dat ik de bijbehorende opleiding graag wilde gaan volgen.

En toen bleek ik ziek te zijn, borstkanker.

Weer een heftige periode. In de eerste weken gebeurde er zoveel. Onderzoeken, gesprekken, scans, en weer van voren af aan. In de nachten, als ik wakker in bed lag, bedacht ik dat ik hier wel een boek over zou kunnen schrijven. Maar mijn hoofd zat te vol, stond op standje overleven. Daarna trok de chemotherapie een mistgordijn door mijn brein, waardoor ik blij was dat ik mijn naam nog kon schrijven. Echter, toen de mist weer optrok, kwam ook de behoefte om te schrijven weer naar voren.

Door een mooie ontmoeting heb ik de pen toch ter hand genomen en ben gewoon gaan schrijven.

Het schrijven heeft mij in korte tijd erg veel gebracht. Het heeft me ruimte in mijn hoofd en hart gegeven. Vrijheid. Loslaten van ‘wat een ander wel niet zou vinden.’  Mooie contacten. Een blog in een krant, het vooruitzicht op een eigen boek en in maart 2019  de opleiding tot mediator/lifecoach  afgerond.

Hoe het allemaal zal verlopen, weet ik niet maar dit weet ik wel;

het komt goed, misschien anders dan ik verwacht of zou willen, maar ook goed.

Haven

De Haven. Ondanks dat het buiten erg warm is, heb ik het koud. We zitten, voor de tweede keer, in de wachtkamer van het bestralingscentrum.  Door de gaten in mijn geheugen, kan ik me hier niets meer van herinneren en lijkt het of ze verbouwt…

Hoop

Het is weer een zonnige dag, de zoveelste. Na een schitterend paasweekend schijnt ze vrolijk door. Ik doe wat ik denk te moeten doen. Stofzuigen, hond uitlaten, praatje maken met mensen die met de boot voor ons liggen, thee zetten én op de…
win-win

Leiden of Lijden

Leiden of lijden ‘Mam heb je al iets gehoord van het UMCG over de uitslag van het erfelijkheidsonderzoek?’ We staan in de badkamer. Ik poets mijn tanden en zij staat onder de douche. Het is de zoveelste keer dat ze me, schijnbaar achteloos,…
by-bien

Overgeven 29-3-18

OVERGEVEN ‘Mam, wil je boven komen?’ Ik spring op. Aan de toon van zijn stem hoor ik dat er iets is. In de loop grits ik een emmer mee. Zoon staat gebukt boven de toiletpot. ‘Ik voel me niet lekker’ zegt hij, de tranen lopen…

Groei 15/3/'19 Meppeler/Steenwijker Courant

  Groei  ‘Zou een boblijn mij leuk staan mam?’ Ze vouwt haar lange blonde haren op, om zo een soort van boblijn te creëren. Regelmatig laat ze me foto’s zien van kortere kapsels en vraagt dan naar mijn mening. Ik ben op de helft…

Piepschoem (meppeler/steenwijker courant 1-3-'19)

Piepschoem Ik ben al ruim een week niet fit, wat geen positieve bijdrage levert aan mijn geestelijke gezondheid, merk ik. Ongemerkt heeft mijn blik een andere invalshoek gekregen, één waar ik niet blij van word.  Twee weken geleden,…
kies voor vrijheid en geluk

Oorverdovende stilte 2 (meppeler/steenwijker courant 15-2-'19)

Dan komt de radioloog binnen. Ze gaat tegen mij aan zitten en pakt mijn handen vast. Ze kijkt mij aan.    ‘Het is niet goed wat we in je borst hebben gezien Mijn oren toeteren.  Waarom schreeuwt ze zo?  Dan volgt een oorverdovende…

oorverdovende stilte 1.(meppeler/steenwijker courant 1-2-'19)

Oorverdovend stil. Er is weer onrust.  Voor mijn ‘geval’ bestaat  geen protocol, we mogen zelf beslissen wat voor mij het beste is. Wel of geen scan ter controle, PET of CT? Dit geeft ruimte voor eigen initiatief maar ook voor…

intervieuw Meppeler/Steenwijker Courant 18-1-2019

Knallende gedachten  Ik sta voor het raam. Aan de binnenkant van ons huis. Zij staan aan de andere kant van het raam. Aan de buitenkant van ons huis. Zij buiten, ik binnen. Het is 12 minuten in 2019. Ze steken het vuurwerk af dat ze…

knallende gedachten

Ik sta voor het raam. Aan de binnenkant van ons huis. Zij staan aan de andere kant van het raam. Aan de buitenkant van ons huis. Zij buiten, ik binnen. Het is 12 minuten in 2019. Ze steken het vuurwerk af dat ze samen, met aandacht, hebben uitgezocht.…

wat is een mening?

  ‘Morgenochtend lopen?’ App ik haar. ‘Als jij droog weer regelt, ben ik om 9.00 bij je’ appt zij terug. Als ik wakker word, regent het. Nog steeds of alweer? Om 9.03 appt ze; ‘Goedemorgen, wat gaan we doen, het blijft de eerste…

logeerboer

Vandaag trof ik de “logeerboer” in de winkel tussen de zakken bix en hooi. Hij is enig kind. Zijn vader is een tijd geleden overleden, wat een wissel op het gezin getrokken. 'dat is een nadeel als je het enige kind bent. Alles en iedereen…

lichtjes in het plafond

We parkeren de auto. We zijn mooi op tijd. Als ik door de draaideur naar binnen ga komt alles vertrouwd op me over alleen zijn we nu een jaar verder. Zelfs de geur is hetzelfde. We gaan de lift in met de mooie lichtjes in het plafond. Het…

gasten

Ik ben niet meer alleen. Er zijn anderen die een onderkomen zochten en ze vonden mij. Heel vaak al, heb ik ze buiten weten te houden maar ze hebben een sleutel, zo’n loper, die op elk slot van mijn deuren past. Dus als ze zin hebben, komen…

engelen

Als engelen al bestaan, zijn ze bij mij geweest. Allemaal. Niet met veren, vleugels en golvende, blonde lokken met harpen en mooie gewaden maar in de hoedanigheid als mens. Ze hebben zich, ruim voordat ik ziek bleek te zijn, gegroepeerd. Ook…

wat kies ik?

waar ben je het meest bang voor’ vraagt ze. ‘Dat het terugkomt’ zeg ik snikkend. ‘mag het terugkomen van jou?’ ik ben met stomheid geslagen. weet zo snel geen antwoord te geven, dus ik zeg even niets. Aan de andere kant van de lijn…

wat kies jij?

Je kunt niet veranderen wat er is gebeurd, je kunt niet veranderen wat je is aangedaan of wat je hebt gedaan. Maar je kunt ervoor kiezen hoe je nu leeft. Mijn lieve schat, je kunt ervoor kiezen vrij te zijn! ~E. Eger~ #dekeuze #vrij#transformatie…

lootjes overleven de wasmachine niet

‘Kom je dan mam?’ Hij loopt voor mij uit de trap op. Hij is 10 jaar maar gaat nog steeds graag naar bed. Mede ook doordat hij geniet van het moment dat we samen in bed liggen. Dicht tegen elkaar aan, klein lichtje aan, boek erbij. Nu lezen…

verbinding

Vrolijk kwispelend loopt hij langs onze oprit, onze vriendelijke, zwarte, buurhond. Hij wordt op afstand gevolgd door zijn vrouwtje, die voor ons huis loopt , als wij ook ons rondje aanvangen. Hond is nog pup, en blij en enthousiast rent ze…

niets is wat het lijkt

‘Niets is wat het lijkt’ om je heen zie je de drukte voor kerst. Versieringen, de een nog uitbundiger dan de ander. Men is al weken druk met het kerstmenu in de weer. Iedereen moet weer opnieuw in de kleren, en wel in kerststijl natuurlijk.…

mijn anker

Het regent een beetje. Gister was alles nog wit. Nu niet meer. Nu regent het een beetje. Ik ben al vroeg op pad. Om 9.00 zie ik mijn specialistisch verpleegkundige weer na lange tijd. Ik ga alleen. Ik kan het nu alleen. Alleen met haar. Na een…
Whatsapp mij!
Verzenden via WhatsApp